16 May 2006

ang bisyo nga naman

baka hindi ako magbanggit ng pangalan ng kahit sino baka i-google nya ang pangalan nya at lumabas ang blog ko.

article IV section 2
one can only drink 2 bottles of beer, smoke no cigarettes, (on some occasions, 2 is the maximum), be home by 10pm. going home beyond 10pm but not beyond 12am is considered a night out. only 2 night-outs are allowed per week…

wow men! ang labo naman nito. pero naisip ko bakit naman malabo eh kaya nga may rules para maayos at para may “guide” daw kaming sinusundan… haaay.. eh pano kaya pag overnight? siguro dapat may overnight permit. pero sa karanasan ko nung sabado eh parang hindi ata pwede..hay..

noong nakaraang linggo, iinom daw kami at masaya ako kasi pinayagan ako.yey! eh kaso marami akong hindi kakilala at hindi nya din kakilala mag yun kaya hindi na lang ako tumuloy.bago ako natulog, may nagtext…. “aftr hours of negotiatng wid d bf, d verdict: i can only drnk wid u, yes u n 2-3 pipol dat he trusts….”

kinbukasan… sabi ko sa nagtext sa kin “hala kaya ba natin to.haha” “basta lagi tayong magkasama kahit anong mangyari”, sabi nya. sige hayaan mo pag namumutla ka na, tetext ko na boyfriend mo at itatakbo na kita agad sa sarah’s..

anuber??? ano to? ang daming taong may change of heart.. parang hindi ka naman ganyan dati ah. pero sige sabi mo, kailangan may pagbabago para sa kaayusan.. pero bakit kasama ako? o sige hindi na hihirit.. okay na, masaya naman akong umuuwi ng 12.. mega tingin sa precious havaianas ko dahil baka bigla na lang pala akong nakatapak,ang aking damit ay baka maging basahan, ang taxi ay maging isang malaking kalabasa, at oh no waahh happened? ang kawawang dyaber ay naging isang daga… at ang lahat ng ito ay para lamang kay prince charming… charing!wooshoo!

nang araw ding yun.. sarah’s daw kami para sa pagbabago..ako naman, “final na ba yan? kasi magpapalam na ko” tatlo kaming cinderella sa nagpaalam
reply1: ok.. be home by 12. ingat.mwah
reply2: (pagkaraan ng ilang oras) ingat.mwah
reply3: aba.
sa pangatlo ako pinakanatawa.. pero sayo .. u make me proud huh…yikik.. nudge.nudge.. ayan may dumating na lalaki.. sabi ng isa sa amin.. “tara sarah’s” sabi nya. “ayos lang pero uuwi ako ng maaga ha” huwaat?! anong meron sa curfew?! uso?! hmmm... sige paguwi ko sa bulacan sasabihin ko sa tatay ko.. “from now on ipapataw ko na ang articleIV, section2

ang gabing yun ay naging masaya.. at nakasama pa namin ang teacher namin na umiinom.. at dahil sa masunurin kaming 4 .. ayan 11pm pa lang nakauwi na ko.. at inabutan ko pa ang wonderful life….

sabado,nagpunta ako ng maynila kasi may chuva kaming mga kababaihan.. naka-attend pa tuloy ako ng 40th wedding anniversary ng dalawang matandang mag-asawa.. sweetest to the max.. parang the notebook ang dating…

ayan, eh ang mga kalalakihan pala ay may chuva din. naglagayan ata ng blush-on sa buong parte ng katawan..nung nalaman ko na nag chuvaan pala sila, napaalam na ko dahil naisip ko na agad.. “oy arnibalicious, malate daw kami.. ok lang?” (yan ang tamang paalam, yung nagtatanong muna kung pwede, hindi yung nakahawak na sa bote saka magpapaalam) ayan, pumayag naman.. masaya naman ako sa mga kasama ko..kasama namin ang mga naka-blush-on. nakakatuwa kasi first time nila mag-jug-a-lug..tapos may isa kalahati pa lang nasusuka na.. pero ayos .. sabi pa nga ng isa sa mga kalalakihan.. “ok lang yan,sige cr ka na.. oist ikaw samahan mo yun” and sweet noh? haaayyy.. nung medyo malapit na mag-11pm.. ayan na natetense na ko..”oy tara na, need to go home na ko”.. buti may 4 sa kanila mabait at uuwi na nga daw kami.. sabi pa ng pinakamabait, “sige taxi na tayo,ako na bahala” aaaaw.. sweeter!

habang nasa taxi, ay nawala ang panicky mode ko.. kasi naman natuwa ako sa kanila at sa kanya..una, line prodcer ang nanay nya at cinematographer naman ang tatay nya.. syet! pangalawa, mapagmahal sa mga kapatid.. “nung bata pa yung kapatid ko sobrang tuwang-tuwa ako dun. pag galing ako sa school tapos makikita ko sya, para syang angel na natutulog” syeter! at pangatlo, “ihahatid sana kita kaso nagmamadali na talaga ko(curfew din kaya)..anyway, text mo na lang ang pinakamabait, sa kanya ko na lang tatanong kung nakauwi ka na para isa na lang ang itetext mo.. ingat” syetest!... kaso.. kaso 19 years old.. anu behr? ayoko ng mas bata. mahirap magpalaki ha? please lang. tapos mayabang daw yun sabi ng babaeng iyakin.. ay sayang naman.. anyway to begin with.. no! fight temptations! sabi pa naman sa commercial.. “chicken or ham” “can I have chicken AND ham?” “only one ma’am” hay naku kailangang mamili ng isa lang.. ayoko naman ng bread lang noh.. so syempre dun na lang ako sa unang alok ni papa Jesus..

ayan, medyo late ako ng 10minutes.. aba.. aba.. ang bait ng kumag.. yun pala may ginawang milagro.. pagkatapos kong kaladkarin ang mga bagong lagay ng blush-on sa hita, nagtaxi pa kami mula malate hanggang kamias.. eto pa ba? pakshet naman (hay, kay ham na lang kaya ako?)..kurutin kaya kita sa singit noh?

sa napakahabang entry na to, ano ba ang moral ng story? … isang malaking ewan… kung ilalagay ko kasi ang moral eh sus sobrang haba…. ispin nyo na lang pati dugo ko lasang beer na kakainuman namin ng isa pang Cinderella tungkol sa mga lalaki at sa isyung kalalakihan.... bow!

07 May 2006

commitments

the reason why i don’t commit easily is because i know the true essence of commitment and the responsibilities attached to it. i always tell myself that commitment is the hardest thing to give. so i guess the reason why most people commit easily is because they don’t know what commitment really is and that it is easy to get back things you have given that easy….


responsibility equals obligation.....
to be loyal, sincere and honest are three things that are not rules nor grounds on commitment for they are indeed responsibilities.. they are not and will never be favors you ask someone because that someone should already know that those things are needed.. how could that sound so complicated.. when in fact it is so damn simple..

04 May 2006

landon im sick

I was sick last week for a few a days so I did nothing but to curl up in bed and read a walk to remember for the nth time.


what I learned about Jamie is that it is our actions, not our thoughts nor our intentions, that we are judged by other people.”
True enough that is how it really is. Since our action is the most obvious and the fact that few people would really bother to know are real intentions. Yes, it is good to be ourselves all the time and not to think about what other people would think about us. but sometimes we really have to think what they are about to say because who would want to live in a world where we are reputed as this or that or some bastard or bitch (even if we have the purest intentions) and clearly we don’t want that, who would anyway?


I am not commanding you but, but I want to test the sincerity of your love by comparing it to the earnestness of others.
Even the bible tells it so, sincerity in love can be proven by how are we able to differentiate our love from one person to another. It is in doing something unique. Hindi yung may gagawin kang effort pero pang ilang beses mo na pala ginawa yun.hehe. even in loving our parents, ano ba yung bagay na sila lang ang makaka-appreciate? Tulad ng, huhuhu.. pag-graduate diba? No other people would really appreciate the fact that we are graduating, na sobrang pinaghirapan natin yun.. etc.etc.. kundi ang mga magulang lang natin, diba? Kaya sa ibang tao.. ganon din. Ano ba yung bagay na sila lang ang sobrang makaka-appreciate……hmmm....


most famous line
love is always patient and kind. it is never jealous. love is never boastful or conceited. it is never rude or selfish. it does not take offense and is not resentful. love takes no pleasure in other people's sins but delights in the truth. it is always ready to excuse, to trust, to hope and to endure whatever comes.. and jamie is the truest essence of this
aawwww ................

03 May 2006

where is our guilt factor?

i wonder why are we sometimes not guilty over some things when we really should be guilty about it?

are we really that thick-skinned or maybe.... hmmm....maybe someone have created us this heavy armored clothing, for us not to be guilty and feel good about ourselves when we really should feel bad.... (im not saying that we should always feel bad over something that we did not do righ. anyway that's another thought to ponder upon)

now i wonder.. who are those people doing that.. are they our friends, family or maybe our enemies themselves.. hmm... why would they do that anyway?

02 May 2006

the haunting

i am haunted by the past
i think im drowning in this pensieve other people have created for me.
help me please.. help me please..
everything still give me shivers whenever i think about it.. i just have to learn how to ignore.

haayy, ayan mang-aaway ka naman tapos pag bumabalik lahat sayo ng kasalanan mo bigla kang babawi at kunwari tuta kang maamo.. bwahaha *evil laugh* bwahaha.. buti na lang malinis konsenysa ko... ng konti.hahaha...

did you come back coz you're lost? haaayy... nuninuninooooo...isip-isip

  © Blogger template 'A Click Apart' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP